Haai<3

Welkom op becomethin.punt.nl

 

Lieverds,

 

Mijn vriendin laat me keihard stikken alsof ik nooit voor haar bestond. Ik wou dat ik haar kon vertellen van: 'voor wie zou je kiezen? Voor mij of voor Rosanna?'[een annd vriendin van der]

 

Maarjah.

 

een andere vriendin heeft keiruzie met er moeder en de andere is alleen met zichzelf bezig. Mmm. Een andere vriendin doet bijna niets meer met me.

 

 

*Zucht*

 

Gelukkig heb ik jullie nog..

 

Houvanjullie.x

 

Heei sgatten.

 

Mijn ouders weten ervan. Alles. Poef. Alleen het is echt kut. Ik kan nu niets meer. Ik weet dat deze site uitgestoreven is. Wie heeft er tips om toch stiekem aftevallen? 'k heb vandaaf ong. 550 kcal op...

 

Jak.

 

Kus.

Haai<3

 

Heel raar, heb de laatste tijd gewoon de hele kracht om zo min mogelijk te eten. Het is 2 x mis gegaan. HEB EEN STREEF GEHAALD! Volgende gaatje in mijn riem =]=]=]

 

 

JEAH!!

 

Liefs,

Ze keek in de spiegel
Geloofde niet meer in zichzelf
Een klein tenger meisje
Niet veel ouder dan een jaar of elf
Grote wallen onder haar ogen
En ingevallen wangen
Ze tuurde naar haar lichaam
En had maar een verlangen

Ze wreef over haar T-shirt
Schoof hem een klein stukje naar boven
Schrok van wat ze daaronder zag
En kon het niet geloven
Ze keek nog eens goed
Tranen bedekten haar kaken
Hoe hard ze het ook maar probeerde
Ze leek het maar niet kwijt te raken

Ze plukte onhandig aan haar buik
Was blind voor haar ribben die naar buiten staken
Deed vlug haar T-shirt weer naar beneden
En wenste haar buik nooit meer aan te raken
Haar ogen gleden naar beneden
En bleven hangen bij haar dijen
Ze staarde er angstvallig naar
En liet haar handen langs haar heupen glijden

Terwijl iedereen schrok van wat ze niet zagen
Schrok zij van het tegendeel
Hoeveel ze ook was kwijtgeraakt door haar staken
Ze vond het nog altijd teveel
En dan natuurlijk nog haar benen
Ze kreeg steeds meer moeite erop te staan
Maar ondanks die vermoeidheid
Nam ze zich voor om volhardend door te gaan

Die laatste kilo's nog
Het waren er slechts een paar
Hooguit nog een paar weken
En dan was ze eindelijk klaar
Eindelijk zou ze dan zo zijn, zoals ze het zelf wilde
En zou ze zichzelf met liefde aan kunnen raken
Het enige wat ze toen over het hoofd zag
Was dat ze dat zelf niet meer mee zou kunnen maken .. </3

 

 

Liefs,,

 

[AU!]

Ik keek naar haar. Haar mooie botten. Haar mooie huid. Zij was perfect. Ik was het tegenovergestelde. Dik. Vet. Lelijk. Niet perfect. Zij had doorgezet. Zij kon het tenminste. Het minste wat ik kon doen, is het zelfde worden. Één droom. Perfect zijn. Zij had doorgezet. Zij was nu perfect. En ik.. Ik kon niet eens één dag zonder eten! Wat was ik? Ja, lelijk, vies en vet. Een vieze verrader voor haar. Mijn beste vriendin en mijn beste vijand. Haar stomme botten. Mijn stomme vet. Ze was verdrietig en teleurgesteld in me. Deze vakantie kon ik nooit meer goed maken. Dat zei ze tegen me. Als straf moest ik strenger zijn. “Je bent een slappeling. Ik ben een vriendin voor het leven. Maar je eet. En je maakt mij geen enkele dag blij.” Ze huilde. Dat had ik nooit verwacht. Zij, die alles kon, huilde, om mij! Mij, met mijn vieze vet. Zij, met haar te dunne buik. Haar mooie platte buik. Haar botten. Ik huilde ook. Omdat ik haar zo haatte en haar zo geweldig vond. Dat ze me nog wou steunen, maar dat ze zo dun was. Ik haatte het. Ik hield van het. Ik haatte mezelf. Ik hield zeker niet van mezelf.

ik keek naar haar. Ik zag haar staan, en nam haar in me op. Elke beweging, elke trilling die zij maakte. Elk bot dat zichtbaar was op haar dunne armen. Ze stond tegenover mij, en elke beweging die zij maakte, deed ik precies na. Langzaam trok ze haar T-shirt wat omhoog en kneep in het vel dat om haar buik heen zat geklemd. "Vies, lelijk vet." zei ze. Ik deed haar na, ik kneep ook in mijn vel. Ik wilde het loslaten, ik wilde schreeuwen dat ze moest stoppen met deze waanzin, maar ik deed haar gewoon na. Even bewoog ze het op en neer, ik ook. Ze liet haar arm slap hangen en deed haar broekspijp omhoog. Aandachtig bekeek ik hoe ze in haar benen kneep. Ik zag haar botten, zij zag mijn vet. "Nog even harder werken." fluisterde ze. Mijn mond bewoog met haar mee, maar uit mijn mond kwamen geen woorden. Ze sloeg mij. "Waarom ben je zo lelijk, waarom ben je zo dik!" riep ze kwaad. Ik zag haar tranen opwellen en ze klonk zo verdrietig. Mijn gezichtsuitdrukking stond ook verdrietig. Mijn tranen welden ook op. Haar hand raakte de mijne, en langzaam trok zij haar hand weer weg. "Ik haat je." zei ze. Ik playbackte haar. Ik haatte haar ook. Ik haatte haar botten, haar te dunne buik. Haar verschrompelde gezicht. "Je bent te dik." zei zij. "Je bent te dun." antwoordde ik.